Hintli okyanus bilimcileri, Arap Denizi’nde yaptıkları araştırmalar sırasında, yaklaşık 9 bin 500 yıl öncesine tarihlenen bir su altı şehri keşfetti. Bu yerleşim alanı, yapılan radyokarbon analizleriyle doğruluğu kanıtlanan önemli bir buluş olarak kaydedildi. 8 kilometre uzunluğunda ve 3 kilometre genişliğinde olan alan, sonar tarama verileri sayesinde şehir bloklarını andıran düzenli bir yerleşim planı ve büyük dikdörtgen yapıları ortaya çıkardı.
Radyokarbon analizi, su altı şehrinden elde edilen seramik parçaları, heykeller, boncuklar ve insan kalıntılarının Harappan uygarlığından çok daha eski bir döneme ait olduğunu gösterdi. Alandan alınan bir ahşap parçasının 9 bin 500 yıl öncesine ait olduğu tespit edilmesi, bu yerleşimin son buzul çağının sona erdiği dönemde su altında kalmış gelişmiş bir kültüre ait olabileceği düşüncesini güçlendirdi. Jeologlar, deniz seviyesindeki küresel yükselişin bu büyük şehri okyanus tabanına hapsettiğini belirtti.
Keşfin büyüklüğüne rağmen bazı bilim insanları, su altında bulunan doğal oluşumların yanıltıcı ve düzenli şekiller oluşturabileceği konusunda uyarıda bulundu ve bulgulara temkinli yaklaştı. Geleneksel tarih anlayışı, milattan önce 2500 yılından önce bu bölgede büyük şehirlerin mevcut olmadığını savunsa da, keşfedilen yapay mimari kalıntılar bu görüşü sorgulamaya açtı. Su altındaki yapılar, doğal bir oluşum mu yoksa insan yapımı bir şehir mi olduğu konusunda tartışmalar devam ederken, elde edilen fiziksel kanıtlar, insan uygarlığının tarihini beklenenden çok daha geriye taşıdı.
Hindistan hükümeti, bu keşfin tarihi önemine vurgu yaparak su altı metropolündeki araştırmaların genişletileceğini duyurdu. Araştırmayı yürüten Hindistan İnsan Kaynakları ve Okyanus Geliştirme Bakanlığı, bu medeniyetin nasıl yok olduğuna ve tarih öncesi dönemdeki sosyal yapısına dair daha kapsamlı kazı ve veri toplama süreçlerinin başlatıldığını açıkladı.
